man... euh, vrouw bijt hond

als u al dacht dat al het grappige en volslagen geschifte nieuws uit de angelsaksische wereld komt - weet u wel, hond redt vrouw uit mierennest - kan ik u het tegendeel bewijzen met deze blog.

deze week pakte een lokale krant uit het oosten van finland uit met het volgende nieuws: de hoofdpriester van imatra, een stadje van dertigduizend zieltjes, heeft besloten om vrouw te worden. olli aalto, zo heet de priester voorlopig, is vierenvijftig, trouwde en scheidde twee keer en heeft volwassen kinderen. hij wachtte zo lang met de beslissing om de mensen rondom hem te sparen. nu zijn ouders gestorven zijn, zijn kinderen volwassen zijn en een relatie niet aan de orde is houdt weinig hem tegen om van sex te veranderen. aalto verklaarde dat hij zich op z'n derde voor het eerst afvroeg waarom alle andere meisjes een rok hadden en hij niet.

eerst en vooral vind ik dat verhaal best grappig omdat het een priester betreft. als agnost of atheïst, daar ben ik nog niet uit, kan ik dit best smaken. al moet ik olli nageven dat hij zeer moedig is. als publieke religieuze figuur die stap zetten, daar is durf voor nodig. aangezien hij die stap zet zal er ook een stevige hoeveelheid pijn ana te pas zijn gekomen. pijn als in: 'kut, ik voel me niet bijster goed in mijn vel.'

toen het nieuws openbaar werd werkte de volgende vraag zich op: kan een priester die priesteres wordt/geworden is aanblijven? het antwoord is bij onze lutheriaanse vrienden iets gecompliceerder dan in de katholieke kerk. bij ons zijn er tout court geen vrouwelijk prietsers. maar hier in finland bij de luthersen dus wel. dat is dus geen reden om olli te ontslaan. om de zaak nog gecompliceerder te maken gaat de bisschop van zijn bisdom nét nu op pensioen en wordt het de taak van de nieuwe bisschop om te bepalen of aalto aan mag blijven. die arme, nieuwe bisschop, hij kan onmogelijk een goede keuze maken: mag olli aanblijven dan choqueert hij een deel van de christenzieltjes, mag hij niet aanblijven dan... choqueert hij een deel van de christenzieltjes.

enfin, ik dacht ik laat het u weten.

van 'sexy beesten' en koude voeten

man toch, waarde landgenoot, het is soms een wrede wereld: de economie stuikt in elkaar, de oorlog in 'de kongo' laait op, bij de lokale verkiezingen in finland wint populistisch rechts en toen ik thuiskwam had ik koude voeten. zoals ik schreef: het is soms een wrede wereld.
en hoewel de eerstvernoemde problemen moeilijk op te lossen zijn heb ik rigoureus opgetreden tegen het laatstvermelde probleem.

daadkrachtig ontdeed ik me bij het thuiskomen van schoenen en kousen. blootvoets begaf ik me naar de badkamer, het gevaar om op rondslingerend douchehaar te trappen negerend. met de blik van een jonge clint eastwood nam ik een blauwe teil en vulde die driekwart met warm water. ik zette me neer op een inderhaast meegegraaid krukje en plaatste mijn koude voeten in het hete water. nu was er nog slechts een gevaar: de verveling kon elk moment toeslaan, maar die hinderlaag had ik verwacht: een sudoku en pen lagen binnen handbereik.
na een tiental minuten was de temperatuur van het water echter tot onaanvaardbare waarden gedaald en nam ik mijn voeten uit het water. na goed afdrogen stapte ik uit de badkamer recht naar de kast. net zoals ik vermoedde: er lag een paar dikke wollen sokken op mij te wachten.

alzo vermeed ik een hele avond koude voeten en eindigde het weekend en de wereld een stukje minder wreed dan ik vooraf vreesde - nobelprijscomité, erkenning, nú!
en voor zij die denken dat ik alleen in het openbaar een 'sexy beest'ben, een foto als bewijs dat ik ook thuis de blos op de vrouwenwangetjes kan toveren.