donderdag 28 augustus 2008

opgepast natuur


waarde landgenoot, verstoken als u bent van natuur denkt u misschien af en toe 'goh, woonde ik maar in een land met veel natuur'. vergis u echter niet, waarde landgenoot, de natuur brengt immers vele gevaren met zich mee. en neen, het zijn niet de roofdieren die in finland voor gevaar zorgen. er zijn geen, en ik bedoel echt géén geregistreerde, niet-geprovoceerde aanvallen van wolven op mensen. en in de laatste honderd jaar werd er slechts een fin door een beer gedood. en echt door de beer gedood werd die nu ook weer niet. een jogger kwam tussen een moederbeer en haar babybeertje terecht. de man liep weg en werd achtervolgd door de moederbeer die hem een fikse oplawaai verkocht. door de klap en de daaropvolgende vleeswonde kwam er lucht terecht in de bloedsomloop van de jogger waardoor die stierf.
neen, deze post gaat over verkeersongevallen waarbij de onkunde van het wild om zich aan te passen aan de regels van het verkeer aanleiding geeft tot ongevallen. veel ongevallen. in finland gebeurden er in 2006 maar liefst 1979 auto-ongevallen waarbij een auto en een eland botsten. dat cijfer valt overigens nog best mee, in 2001 waren er niet minder dan 3048 ongevallen met elanden. en zo'n eland is niet zomaar een beest, qua grootte past het ergens tussen een obese paard en een kleine garage. wanneer je middelgrote gezinswagen aan gemiddelde snelheid een eland ramt mag je dus algauw dag zeggen tegen je auto. maar er valt niet alleen blikschade. in 2006 kwamen drie mensen om na een onzachte aanraking met een eland. het jaar daarvoor gaven twaalf mensen de pijp aan maarten na een elandbotsing. denk dus tweemaal na, beste landgenoot, voor u op groen! stemt en natuurgevaar naar ons landje brengt.

maandag 18 augustus 2008

bussipysäkki


voorlopig ben ik dus in helsinki. en aangezien ik van de ene plaats naar de andere moet gebruik ik het openbaar vervoer. dat openbaar vervoer is hier 'staat van de kunst'. metro, tram, bus en een regionaal treinnetwerk dat de buitenwijken en voorsteden verbindt met het centrum van de stad. des morgens neemt uw landgenoot de bus naar de taalcursus, een rit van ongeveer vijfentwintig minuten. des middags of des avonds keert hij dan terug uit het centrum met of de bus of de trein. nu moet u weten aan de busstop (bussipysäkki, uitgesproken boessipuusèkki) van uw landgenoot zijn er stoplichten, een speelplaats en een winkel. dat zijn de herkenningspunten waaraan uw landgenoot zijn busstop herkent. de eerste dag van de taalcursus keert uw langenoot welgemutst terug van de taalcursus fins; zijn eerste woordjes fins in zijn hoofd herhalend: olen simon, olen belgialainen, puhun hollantia ja ranskaa, en puhu suomea... na een twintigtal minuten in de bus begint hij door het raam te kijken op zoek naar busstopherkenningspunten. even later heeft hij succes: bomen, een winkel en een speelplaats, maar geen stoplichten. 'neen, dit kan onmogelijk de landgenoot zijn busstop zijn. er zijn geen stoplichten. vreemd', denkt hij, 'het lijkt er erg goed op, maar stoplichten verdwijnen toch niet zo.' uw landgenoot blijft in de bus zitten tot hij vijfhonderd meter verder beseft dat hij te ver is. de volgende stop, een dikke kilometer verder stapt hij af en naar huis. bij zijn stop gekomen blijkt: de stoplichten zijn verdwenen. en zo blijkt, waarde landgenoot, niets is wat het lijkt en het is niet eenvoudig voor een buitenlander in helsinki.